Compositor: Aloisio Gomes E Seu Conjunto
Suscriptores de Spotify escuchan la canción completa. Sin suscripción, solo un preview.
La traducción al español está debajo de la letra en portugués
Letra completa
Compadre Antonio Henrique, que morava no sertão
Num pedaço de terra, e sua familiação(?)
Trabalhava o dia todo, no leito do roçado
Com outro companheiro, que vivia ao seu lado
Na casa de farinho, ou no roçado a vida inteira
Plantava e descascava, e só comia macaxeira
Vamos se mudar pro rio, compadre se isso se pó(?)
Vamos pro rio pra gente, Come come mais melhor
Gostei da sua proposta, e nós aqui não fica mais
Vendo o jegue e a jumenta, os pais de chiqueiro vai (?)
Ser trocado por passagem, pra nos ir viajar
Bem longe da macaxeira, eu não quero nem pensar
Quando chegaram no rio, entraram no restaurante
Pediram o menu, Garçom trouxe num instante
Passaram folha por folha, e gritaram essa sim
Essa deve ser gostosa, tem o nome de aipim
O garçom traga dois pratos, esse tal de aipim
Nunca comi tão gostoso, traga logo para mim
O garçom chamou Odília, cozinheira de primeira
Prepare para esse matuto, um prato de macaxeira
Compadre tamo atolado, já corremos do nordeste
Estamos sendo perseguidos com a macaxeira da peste
Compadre La vem o ônibus, ta vazia as cadeiras
No ponto final desceram, na vila da macaxeira
Traducción
Compadre Antonio Henrique, que vivía en el sertão
En un pedazo de tierra, con su familia
Trabajaba todo el día, en el lecho del sembrado
Con otro compañero, que vivía a su lado
En la casa de harina, o en el sembrado la vida entera
Plantaba y pelaba, y solo comía macaxeira
Vamos a mudarnos al río, compadre, si eso es posible
Vamos al río para que, comamos mucho mejor
Me gustó tu propuesta, y nosotros aquí no nos quedamos más
Vendiendo el burro y la burra, los animales de la granja irán
A ser cambiados por pasajes, para que viajemos
Bien lejos de la macaxeira, no quiero ni pensar
Cuando llegaron al río, entraron en el restaurante
Pidieron el menú, el camarero lo trajo al instante
Pasaron hoja por hoja, y gritaron, "¡Esta sí!"
"Esta debe ser sabrosa, se llama aipim"
"Camarero, traiga dos platos, de este tal aipim"
"Nunca comí algo tan rico, tráigalo pronto para mí"
El camarero llamó a Odília, cocinera de primera
"Prepare para este paleto, un plato de macaxeira"
Compadre, estamos atascados, ya huimos del nordeste
Estamos siendo perseguidos por la macaxeira de la peste
Compadre, ahí viene el autobús, las sillas están vacías
En la parada final bajaron, en la villa de la macaxeira